What is Change really ?

    De Noordkant
    By De Noordkant

    We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them. “ ( Albert Einstein)

    Als het gaat om veranderen vraagt bijna iedereen zich meteen af wat we kunnen ‘doen’. Omdat we pas kunnen veranderen als ons denken is veranderd en we begrijpen in wat voor wereld we leven, zal het veranderen op de eerste plaats in ons hoofd moeten plaatsvinden.

     In de laatste decennia is letterlijk elk aspect van ons leven vermarkt. Het is doodnormaal om onszelf en elkaar als een product – een ding – te zien. Zo zijn er ouders die hun kinderen geld geven als ze dankjewel zeggen. Er zijn artsen die hun patienten een ernstiger diagnose geven om zo meer medicijnen te kunnen omzetten. In de zorgserviceketen is een client vaak niet langer een mens maar een kwantificeerbaar afzetpunt. Ook weten we van het morele faillissement dat in de financiële sector is opgetreden,  waar mensen op legale wijze konden gaan speculeren met het geld van anderen.

    Het economische systeem dat wij hebben gecreëerd begint zich tegen ons te keren. Onze ecologische footprint – dreigende voedseltekorten; urgente drinkwaterproblematiek; toenemende inkomensongelijkheid; gigantische afvalproduktie - is zorgwekkend.  Meestal reageren we door te stellen dat dit realistische beeld wel erg cynisch is – terwijl niemand de waarheid ervan zal betwisten.

    Als we willen veranderen zullen we ons af moeten vragen hoe het komt dat wij zijn gaan denken dat we ongegeneerd kunnen plunderen, hoe graaien een deugd kon worden en dat we elkaar als manipuleerbare verkoopwaren zijn gaan beschouwen. 

    De filosoof Slavoj Zizek, die wereldwijd van zich doet spreken, geeft aan dat we bevangen zijn geraakt via de media die dagelijks prediken dat consumeren goed voor ons is, dat we sexy en zelfbewust moeten zijn en dat je als man pas echt een vent bent als je in een auto met een zescilindermotor rijdt. Deze en tig van andere vanzelfsprekendheden die ons systeem haar identiteit geven, worden dagelijks via iPhone, iPads, tv en radio aan ons gecommuniceerd en door ons klakkeloos overgenomen. 

    Het kan niet meer zo zijn dat wij na ‘even de broekriem aanhalen’  weer gewoon door kunnen gaan met consumeren. Economen wereldwijd laten weten dat dit ondenkbaar is en dat een systeemverandering onafwendbaar is.    

    Kritiek en twijfel zijn niet sexy en beantwoorden niet aan het format van de trendy topics waarmee wij dagelijks gevoerd willen worden. Het individualiseringsproces is uitgemond in een meningencultuur waarin de mening van een crimineel als Willem Holleeder principieel van gelijke waarde is als de mening van Nelson Mandela. Dit relativistische klimaat heeft ervoor gezorgd dat wij op een ironische manier in het leven staan, we wars zijn van principes want die zijn star, we niets meer hebben met moraliteit want dat is dogmatisch en elke dag doorzappen van het ene naar het andere onderwerp. De noodzaak om te veranderen heeft dus uiteindelijk niet meer zeggenskracht dan elke andere mening. Dit betekent voor het veranderingsproces dat we afhankelijk zijn van de vrijblijvende belangstelling van het individu.

    We moeten dus leren begrijpen dat werkelijke duurzaamheid betekent dat geen afvalscheiding nodig is omdat we moeten ingrijpen aan de productiekant in ons systeem.

    Veranderen moeten we elkaar leren. Het was de filisoof Martin Heidegger die stelde dat er ‘in ons wordt gedacht’, daarmee aangevend dat we veel denkbeelden klakkeloos overnemen en ons verbinden aan de waan van de dag. We moeten leren kritisch te denken. Kritiek is vragen stellen waar zwijgen de norm is.  De remedie die wij nodig hebben is niet het meteen willen implementeren van nieuwe praktijken, maar het met elkaar werken aan een ontgiftingsproces van ons denken. 

    De grondhouding die daarbij nodig is en die we elkaar moeten leren impliceert het loslaten van de hedendaagse meningencultuur. We moeten tot het besef komen dat niet elke mening evenveel waard is. Er zijn destructieve meningen die mede verantwoordelijk zijn voor de problemen die zijn ontstaan. Een kritische houding gebaseerd op een individueel besef van verantwoordelijkheid voor elkaar en onze samenleving is nodig.

    We weten dat er moed nodig is om het voortouw te nemen met een systeemverandering, om tegen het oude in te gaan en zich ten opzichte van het systeem als een dissident op te stellen. Van eerdere stichters van dergelijke morele gemeenschappen zoals Vaclav Havel, Lech Walesa en Martin Luther King weten we dat dit mogelijk is. Zij lieten zien wat systeemverandering inhoudt en hebben daar de offers voor gebracht.  

    Een vriendelijke groet, Christina

     

    (Bron: Robin Brouwer)

    De Noordkant

    De Noordkant

    Ik ben een gediplomeerde en erkende Master Coach en Master Counselor
    Full description

    Het is mijn overtuiging dat bewustzijnsontwikkeling de sleutel is tot blijvende verandering. Wat gebeurt er en waarom gebeurt dat? Ik wil je daarbij graag helpen.
    Coaching vergroot je zelfinzicht en...