Partnerrelaties : hoe werkt dat?

    De Noordkant
    By De Noordkant

    Een individu wordt in hoge mate gevormd door de eerste levensjaren. De relaties van het kind met de ouders zijn van beslissende invloed op de vormgeving van de latere partner-relatie cq huwelijk.

    In de eerste levensjaren raakt het kind vertrouwd met de beginselen van intieme menselijke betrekkingen. In een partner-relatie beginnen de partners opnieuw met een dergelijk relatiesysteem: weliswaar in een andere postitie, niet meer als kinderen, maar vaak ook niet als rijpe volwassenen. Zo komt het dan ook dat veel in de partner-relatie ambivalent is, enerzijds gericht op regressie en kinderlijke inhaalbehoeften, anderzijds op progressie, dwz, gericht op ‘volwassen’gedrag. Geen enkele intermenselijke relatie komt de ouder-kind intimiteit zo nabij als de partner-relatie. Het gedrag van twee verliefde mensen lijkt dan ook in veel opzichten op dat van de moeder en zuigeling, ze omhelzen en strelen elkaar, zoeken huidcontact, kijken elkaar diep in de ogen, glimlachen, knuffelen, schertsen en kussen. Ook hun taal regrediëert vaak tot geluidjes en kinderlijke woordjes. 

    Daar staat tegenover dat vrijwel geen enkele andere menselijke betrekking een zo hoge mate van zelfbewustzijn, stabiliteit, autonomie en rijpheid vergt als een intieme, alles omvattende en verplichtende partner-relatie. De partners verwachten van elkaar een diep menselijk begrip en een werkelijke bevordering van hun ontwikkeling. Bij de meeste persoonlijke moeilijkheden en verplichtingen is de partner de eerste tot wie men zich wendt om raad en steun. 

    Ieder mens heeft progressieve en regressieve tendensen in zich:

    Regressie : neurotische afweer in een terugvallen in kinderlijk gedrag.

    Progressie : neurotische afweer in een poging de eigen zwakte achter een ‘masker van volwassenheid’ te verbergen. 

    Drie principes die in de praktijk voor het slagen van een partner-relatie belangrijk gebleken zijn:

    • Het afgrenzingsprincipe > een goed functionerend paar moet zowel voor de partners als voor de buitenwereld duidelijk gedefiniëerd zijn. In balans tussen versmelting en rigide afgrenzing.
    • In de partner-relatie moeten regressief kinderlijke en progressief- volwassene gedragingen niet als gepolariseerde rollen tussen de partners verdeeld zijn.
    • In een goed functionerende relatie moeten de partners in een uitgebalanceerde gelijkwaardigheid tegenover elkaar staan.

    De meeste paren voelen deze principes intuïtief aan. Als ze deze niet in acht nemen, berust dat meestal niet zozeer op onkunde als wel op dieper liggende problematiek die het het paar onmogelijk maakt deze principes na te leven. Met het openlijk verstoren van de gelijkwaardigheidsbalans valt de relatie dikwijls in scherven.

    Gaat het goed, dan leren de partners dat bij liefde ook scheiding hoort en dat de andere geaardheid van de partner een fascinerende verruiming is van de eigen ervaringen. 

    Wordt vervolgd …  

    De Noordkant

    De Noordkant

    Ik ben een gediplomeerde en erkende Master Coach en Master Counselor
    Full description

    Het is mijn overtuiging dat bewustzijnsontwikkeling de sleutel is tot blijvende verandering. Wat gebeurt er en waarom gebeurt dat? Ik wil je daarbij graag helpen.
    Coaching vergroot je zelfinzicht en...